پارت صد و چهل و نهم :

از تن صدایم خودم نیز وحشت کردم. در ماشین را باز کردم و خودم را از آن پرت کردم پایین و درش را محکم کوبیدم.
کمی آن طرف‌تر درست مقابل بیمارستان، چند خبرنگار داشتند با پزشکی مصاحبه می‌‌کردند. همه سر تا پا بدنشان را پوشانده بودند و اصلا نمی‌شد آن‌ها را از هم تشخیص داد.
چند لحظه که آن‌جا ایستادم، بچه‌ها نیز از ماشین پیاده شدند. محیا ماشین را دور زد و به من نزدیک شد. چند لحظه کنارم ایس

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۳۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • ملیکا

    0

    وای من چند وقتی بود پارت هارو نخونده بودم الان تا آخر خوندم رسما مغزم هنگه از این همه خلاقیت و هیجاننن عالییی ممنون😍

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    عزیزممم ممنون از همراهیتون💚💚

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    0

    خوب پلیس هاحق دارن مردم نیان 🙏⚘

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    اره این گندیه که کمند و دانیار زدن😬

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️